خاور شناس آلمانى « شبر نجر » مىنويسد : هدف عُمَر تنها تعليم عرب بيابانى نبود ، بلكه مىخواست آنان را بر شجاعت و ايمان دينى قوى پايدار نگه دارد تا فرمان روايان عالَم بسازد ، و كتابت و توسعه معرفت با اين هدف تناسب نداشت « 1 » . از اين سخن در مىيابيم كه « شبر نجر » مىخواهد از منع تدوين عمر سوء استفاده كند تا وانمود سازد كه انتشار اسلام براساس قلدرى تهى از معرفت روى داد ، و كتابت و گسترش معرفت - به نظر وى - با شجاعت عرب بيابانى و روحيه جنگى عمر تناسب نداشت . به راستى اين سخن از گمراه‌سازىهاى مستشرقان و از ادعاهايى است كه آنان - بىدليل و برهان - در هوا رها مىسازند . خاور شناس ديگرى « ج ، شاخت » ادعا كرده است كه ميان احاديث مسلمانان حديث فقهى صحيحى وجود ندارد ، بلكه احاديث آنها - بعدها - در چارچوب مصلحت انديشى هاى مذهبى ساخته و پرداخته شد « 2 » ( . « گلدزيهر » ازاين هم فراتر مىرود و ادعا مىكند كه همه رواياتِ تدوين شده ساختگىاند و كتاب‌هاى حديثى منسوب به عصر اول ، بى پايه مىباشند « 3 » . و ديگر نظرات پوچ و ياوه فراوانى كه ابراز شده است .

--> ( 1 ) . تدوين السنّة الشريفه : 530 ( به نقل از دلائل التوثيق المبكّر : 230 - 231 ) . ( 2 ) . نگاه كنيد به : دراسات فى الحديث النبوى وتاريخ تدوينه ، اثر دكتر اعظمى ، و كتاب شاخت : ( 3 ) . از بحث‌هاى وى : به زبان آلمانى ، نشر سال 1890 م .